پیشبرد مداوم مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب؛ ترتیبات نظام راهبردی حزب صدساله برای تضمین حکمرانی و امنیت بلندمدت کشور
مهم‌ترین دستاورد پنجمین نشست عمومی بیستمین کمیته مرکزی حزب کمونیست چین، تصویب «تصمیم کمیته مرکزی حزب کمونیست چین در مورد چندین موضوع مهم مربوط به پیشبرد مداوم مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب» است. نوآوری این سند هدایتگر، نه در خودِ «مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه برحزب»، بلکه در ارتقای راهبردی ناشی از «پیشبرد مداوم» نهفته است. این سند، بر اساس گزاره اصلیِ حکمرانی بلندمدت یک حزب بزرگ، مدیریت و اداره حزب را از یک برنامه کاری مرحله‌ای به یک راهبرد منسجم و بلندمدت ارتقا می‌دهد.
«کلید انجام مطلوب امور چین، در حزب و مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب نهفته است.» پیش‌تر در سال ۲۰۱۴، شی جین‌پینگ، دبیرکل کمیته مرکزی حزب، به عنوان بالاترین رهبر ارشد حزب کمونیست چین، به وضوح «مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب» را مطرح کرد و آن را در کنار ساخت همه‌جانبه جامعه نسبتاً مرفه، تعمیق همه‌جانبه اصلاحات و حکمرانی همه‌جانبه قانون‌مدار قرار داده و ترتیبات استراتژیک «راهبرد چهارگانه جامع» را تشکیل داده است.
اگر گفته شود که مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب به پرسش‌های «جرأت سختگیری و توانایی حکومت کردن» پاسخ می‌دهد و همچنین انقلاب درونی به مسیر عملی مبنی بر «نشانه گرفتن تیغ بر بدن خویش و خراش استخوان برای خارج کردن سم» اشاره دارد، پس پیشبرد مداوم مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب با این موضوع نهایی روبرو می‌شود که «آیا می‌تواند تحت حکومت بلندمدت، برای همیشه سخت‌گیر و سختگیرانه باقی بماند». این «مداوم بودن» به هیچ وجه یک تکرار مکانیکی و چرخه باطل و بی‌هدف نیست، بلکه تعهدی به انجام کارهای دشوار اما صحیح در دوره‌های جدید، دستیابی مداوم به پیشرفت‌ها و نتایج جدید در جریان مدیریت و اداره حزب است. این دقیقاً پاسخی در عصر جدید است که توسط پنجمین نشست عمومی بیستمین کمیته مرکزی حزب کمونیست چین ارائه شده که قوانین حکمرانی یک حزب صدساله را درک کرده است.
منطق اصلی «مداوم بودن»: حل ریشه‌ای مشکلات منحصر به فرد یک حزب بزرگ
برخلاف اقدامات مرحله‌ای و متمرکز برای مدیریت و اداره حزب، «مداوم بودن» نشان‌دهنده یک ارتقای راهبردی اساسی است که بر مدیریت بلندمدت حزب متمرکز است. با عزم راسخ و درک روشن از این که حزب همیشه در حال حرکت است، به طور مداوم لحن سختگیرانه، اقدامات سختگیرانه و فضای سختگیرانه را تثبیت می‌کند و از این طریق مشکلات منحصر به فرد یک حزب بزرگ را به طور اساسی و ریشه‌ای حل می‌کند.
«چالش‌های منحصر به فرد احزاب بزرگ»، موضوعی مطرح‌شده توسط شی جین‌پینگ است. وی معتقد است که بزرگ‌ترین چالش برای یک حزب حاکم بزرگ، نه در مشکلات و سوء رفتارهای انباشته‌شده ظرف دوره زمانی کوتاه، بلکه در بی‌تفاوتی و سستی است که در طول زمان ایجاد می‌شود؛ نه در خطرات ناگهانی در مراحل خاص، بلکه در آزمون بلندمدتی که در کل فرآیند جریان دارد.
با نگاهی به ظهور و افول احزاب سیاسی در سراسر جهان، تاریخ به عنوان یک درس عبرت‌آموز، عمل می‌کند. حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی بیش از ۷۰ سال حکومت کرد و نزدیک به ۲۰ میلیون عضو داشت، اما در سال‌های پایانی، به تدریج گرفتار از خود راضی بودن شد، آرمان‌ها و باورهایش رنگ باخت، امتیازاتش افزایش یافت و به شدت از توده مردم جدا شد و در نهایت منجر به فروپاشی آن شد. حزب انقلابی نهادی مکزیک به مدت ۷۱ سال متوالی حکومت کرد، اما در برابر سکون بروکراتیک، حکومت سهل‌انگارانه و فساد انباشته‌شده ناشی از حکومت طولانی‌مدت تسلیم شد و در نهایت حمایت مردم را از دست داد.
تاریخ نشان می‌دهد که به دست گرفتن قدرت دشوار است، اما حفظ حکومت برای طولانی‌مدت، حتی دشوارتر از به دست گرفتن آن است. بسیاری از احزاب بزرگ نه به دلیل دشمنان خارجی، بلکه به دلیل خودخواهی داخلی، فساد و بیگانگی از توده مردم، فروپاشیده‌اند. حتی با وجود افتخارات گذشته، هنگامی که کنترل دقیق و توانایی اصلاح خود را از دست می‌دهند، نمی‌توانند از زوال فرار کنند.
بر اساس درس‌های عمیق تاریخی، «تصمیم» پنجمین نشست عمومی کمیته مرکزی حزب کمونیست چین ارزیابی هوشیارانه‌ای ارائه داد: آزمون‌های حکومتداری بلندمدت، اصلاحات و درهای باز، اقتصاد بازار و محیط خارجی برای مدت طولانی ادامه خواهد داشت؛ خطرات خودپسندی، بی‌کفایتی، بیگانگی با توده‌های مردم و فساد، به طور فزاینده‌ای در برابر کل حزب حادتر می‌شود. «مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب» باید با پشتکار و عزم راسخ دنبال شود.
این دقیقاً منطق اصلی پشت مفهوم «مداوم بودن» است: هیچ پایانی برای مدیریت و اداره حزب وجود ندارد، هیچ کسی نمی‌تواند به پیروزی دائمی دست یابد؛ هرگز نباید این توهم را داشت که می‌توان سلاح‌های خود را کنار گذاشت و اسب‌های خود را آزاد کرد. مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب به هیچ وجه یک اصلاح کوتاه‌مدت یا یک مبارزه ویژه به سبک مبارزات انتخاباتی نیست، بلکه یک ترتیب نهادی راهبردی است که از ظهور و افول احزاب سیاسی در سراسر جهان درس می‌گیرد و به چالش‌های حکومتداری بلندمدت می‌پردازد.
اقدامات کلیدی برای «مداوم بودن»: دستیابی به سه تحول اساسی
کلید «پیشبرد مداوم مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب» در دستیابی به سه تحول اساسی نهفته است که همچنین کانون نوآورانه‌ای است که شیوه مدیریت و اداره حزب کمونیست چین در عصر جدید را از گذشته جدا می‌سازد.
اول، تبدیل شدن «مدیریت متمرکز» به «مدیریت بلندمدت عادی‌سازی‌شده». باید رویکردهای «مقطعی» به سبک مبارزات انتخاباتی برای مدیریت کنار گذاشته شود، الزامات سختگیرانه در زندگی روزمره گنجانده شود و آنها را به یک رویه منظم تبدیل کند تا از سرچشمه، از ظهور مجدد مشکلات مختلف جلوگیری شود.
دوم، تغییر از «مسئله‌محور» به «ابتکار راهبردی». پیش از این، مدیریت و اداره حزب بر اصلاح هدفمند کاستی‌های آشکار در سبک کار و فساد متمرکز بود؛ با این حال، «مداوم بودن» نشان‌دهنده ترتیبات راهبردی پیشگیرانه برای پیشگیری از ریسک، پیش‌بینی و حل پیشگیرانه ریسک‌هایی مانند سکون بروکراتیک، جدایی از توده مردم و کاهش ظرفیت ذاتی در حکومتداری بلندمدت است، بنابراین از بروز مشکلات، قبل از وقوع آنها جلوگیری کرده و پایه و اساس را تقویت می‌کند.
سوم، چرخش از «مدیریت مرحله‌ای» به سمت «اثربخشی نهادی بلندمدت». باید سیستم مدیریت و اداره حزب را بهبود و تکمیل کرد؛ باید قوانین ناگفته را شکست و موانع نهادی را از بین برد؛ باید محدودیت‌های سختگیرانه را به هنجارهای نهادی سفت و سخت تبدیل کرد و آنها را به سطح آگاهی آگاهانه در بین همه اعضای حزب ارتقا داد. این امر تضمین می‌کند که «مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب» دیگر بر تلاش‌های مرحله‌ای یا ارتقای مصنوعی متکی نباشد، بلکه به عملکرد عادی و اجرای مؤثر سیستم نهادی اتکا داشته باشد.
ترتیبات سیستماتیک «مداوم بودن»: سیستمی کامل برای خودسازی حزب حاکم
«مداوم بودن» صرفاً یک اصطلاح یا شعار نیست. برای اجرای الزام استراتژیک «پیشبرد مداوم مدیریت سختگیرانه همه‌جانبه بر حزب»، «تصمیم» ترتیبات سیستماتیک را مطرح کرده است:
اول، اولویت قرار دادن «تقویت روحیه حزبی». به عبارت ساده، این به معنای اطمینان از این است که هر عضو حزب در آرمان‌های خود ثابت قدم، وفادار به کشور و فداکار به مردم باقی بماند؛ به جستجوی حقیقت از واقعیت‌ها پایبند باشد؛ صداقت و درستکاری را حفظ کند و خودسازی را به یک تلاش مادام‌العمر تبدیل کند.
دوم، تمرکز بر جنبه کلیدی «مدیریت سختگیرانه بر کادرها». کادرها ستون فقرات حکومت هستند. «تصمیم» به وضوح یک زنجیره کامل برای گزینش و پرورش کادرها تعریف می‌کند: نحوه گزینش، نحوه آموزش، نحوه نظارت و نحوه تشویق آنها. این امر کسانی را که غیرفعال، بی‌وفا یا فاسد هستند حذف می‌کند، در حالی که از کادرهایی که جرات مسئولیت‌پذیری و دنبال کردن دستاوردهای ملموس را دارند، محافظت می‌کند و به تعادلی بین مدیریت سختگیرانه و مراقبت واقعی دست می‌یابد.
سوم، پوشش دادن کل طیف وهمگام شدن با زمانه. دامنه مدیریت حزب حاکم دیگر محدود به حوزه‌های سنتی نیست و به طور فعال به حوزه‌های نوظهور مانند سازمان‌های اقتصادی جدید، سازمان‌های اجتماعی جدید و گروه‌های استخدامی جدید گسترش می‌یابد. این امر تضمین می‌کند که ظرفیت حکومتداری حزب با قالب‌ها، ساختارها و تغییرات اجتماعی جدید همگام باشد و به حکومتداری بدون نقاط کور و توسعه بدون کاستی دست یابد.
چهارم، باید روحیه حزبی، سبک کاری حزبی، نظم و انضباط حزبی و تلاش‌های ضد فساد را چه در اصلاح سوء رفتار و چه در بررسی فساد، ادغام نمود و به رویکرد یکپارچه‌ای پایبند بود که کادرها را وادار کند «جرأت نکنند، نتوانند و نخواهند که فاسد باشند» و بدین ترتیب مسیر مبارزه با فساد با ویژگی‌های چینی را دنبال کند.
پنجم، با اتکا به نظام، پایه و اساس را تقویت کند. این امر تضمین می‌کند که حکومتداری و مدیریت حزب، علمی‌تر، نهادینه‌تر و استانداردتر شود.
برای اداره کشور، ابتدا باید حزب را مدیریت کرد؛ برای مدیریت حزب، باید سختگیری شود. سختگیری موقت نشان‌دهنده شجاعت است، در حالی که سختگیری مداوم نشان‌دهنده عزم راسخ است. «مدیریت متمرکز» فقط می‌تواند مشکلات فوری را حل کند؛ حکومتداری بلندمدت و مؤثر، راه اساسی برای تحکیم پایه‌های حکومتداری است. حزب کمونیست چین با گذشت ۱۰۵ سال و با افتخار بیش از ۱۰۰ میلیون عضو، چگونه توانسته است سرزندگی و نشاط و پویایی خود را در دوران متغیر حفظ کند؟ پاسخ در این «مداوم بودن» نهفته است: خودسازی تزلزل‌ناپذیر حزب حاکم که از سفر بلندمدت و بین نسلی مدرنیزاسیون به سبک چینی محافظت می‌کند. این «مداوم بودن» نه تنها یک ترتیب نهادی راهبردی برای حزب کمونیست چین، به عنوان یک حزب صدساله، برای مقابله با چالش‌های حکومتداری بلندمدت است، بلکه کلید اصلی تضمین ثبات ملی بلندمدت و اجرای یک «نقشه راه» واحد نیز می‌باشد.
