دلنوشته شقایق عوض زاده برای ایران
به نام خدای بزرگ
به نام خدای سرداران سر به دار
به نام خدای ایران
در این مدت چندین بار خواستم بنویسم اما چه بنویسم که بغض بچه های میناب، شهادت رهبر و حافظان امنیت این مرز و بوم گلویم را میفشارد.
ولی به خود میبالم که در کشوری زندگی میکنم که مردمش بارها و بارها جلوی ظلم قد علم کرده اند و همیشه در جبهه امام حسین مقابل یزیدان تاریخ ایستاده اند.
چه در تحریمی که 47 سال بر ما تحمیل شد و کم نیاوردیم، در حالی که کشورهای تحریم کننده فقط با بسته شدن تنگه هرمز در کمتر از یک ماه به چالش برای بقا افتاده اند، چه در میدان نبرد که سربازان و سرداران ایران آنقدر با اقتدار مقابل دشمن قد علم کرده اند که دشمنان به دنبال راه فراری برای خروج از جنگی که خودشان میخواستند ما را غافلگیر کنند میگردند.
در حالی که اگر کمی تاریخ ایران را ورق میزدند میفهمیدند ایرانیان از همان ابتدای راه آری گفتن به جمهوری اسلامی حتی با دست خالی در مقابل رژیم صدام که دنیا پشتش بود هشت سال ایستادگی کردند.
حالا کسی نیست به ترامپ و نتانياهو بگوید: زمانی صدام گفته بود یک روزه تا تهران میآید و ایران را میگیرد ولی حتی بعد از هشت سال جنگ نتوانست ذره ای از خاک ایران بگیرید و با هزار درخواست صلح و نامه و وساطت شکست خود را پذیرفت
حالا شما هم تصور میکردید در سه روز ایران و جمهوری اسلامی ایران را سرنگون خواهید کرد در حالی که امروز سی و سومین روز جنگ است و درست در روز 12 فروردین روز جمهوری اسلامی شما به دنبال راه فراری برای خروج از این جنگ هستید، در حالی که طی این ایام ایران معادلات جهان را تغییر داده و هر روز شما را در جهان خار تر کرده و میکند.
به ایرانی بودم میبالم و دعای من و تمام ایران پشت تک تک مردان جان برکف خدا
شقایق عوض زاده_ کارگردان و مسعود نیک قلب_ بازیگر
12 فروردین 1405
